ధనియాల జాతి-కొత్తిమీర సువాసన (DJ-KS)

మనకి వారసత్వ సంపదగా వచ్చేవి చాలా సామెతలున్నాయి.అలాగే కొంచం లౌక్యంగా తిట్టే తిట్లు కూడా ఉన్నాయి.అందులో ఒకటి ధనియాల జాతి అనేది ఒకటి.ఇది తిట్టో పొగడ్తో దాని అర్ధం తెలిస్తే కాని తెలీదు, అందుకని ఆవిడ ఆయన పక్కవార్నో,ఆయన ఆవిడ పక్కవారినో దెప్పడానికి బహు చక్కగా ఉపయోగిస్తారు.
అలాంటి ధనియాలు చల్లితే సువాసనలు వెదజల్లుతూ మన ఆరోగ్యానికి మంచిచేసే కొత్తిమీర మొలకెత్తుతుంది.
సరే ప్రస్థుతానికి వస్తే ఈ ధనియాల జాతికి చెందిన ఓ వ్యక్తి ని విత్తనంగా చల్లితే మొలకెత్తిన కొత్తిమీర సువాసనే ప్ర.పీ.స.స.
అయితే ఏంటంటా?
అబ్బే ఏమీ లేదూ కొన్ని విషయాలు తెలియని వారికి తెలియచెయ్యడం వల్ల ఇంకొన్ని లాభాలు కూడా ఉంటాయి కదా మరి. అందుకన్నమాట.
అలా మొలకెత్తిన కొత్తిమీర సువాసన వ్యాపించి విస్తరించి కొన్ని సహాయక చర్యలూ చేస్తోంది(ఈ కొత్తిమీర తింటే మన శరీరానికి ఎంత ఆరోగ్యమో అలా సమాజ హితవుకోసమన్నమాట).అందులో భాగంగా చంద్రునికో నూలు పోగులాగ ఇద్దరు ఆర్ధికంగా వెనకబడ్డ పిల్లల చదువులకు అర్ధిక సహాయాని అందించింది ఇదే సంవత్సరం. దానికి కొనసాగింపుగా ఒక స్కూల్ నిర్మాణంలో పాలుపంచుకుంటోంది (వారి ఆలోచనలతో, మేధస్సుతో, చేతనయిన ఆర్ధిక సాయంతో).
ఒక వ్యక్తి మంచివారా చెడ్డవారా(ఇది ఆయా మనుష్యుల ఆలోచనా సరళిని బట్టి,కాలమాన పరిస్థితులని బట్టీ కూడా ఉండచ్చు) అన్నది పక్కన పెడితే అటువంటి వ్యక్తి ఇటువంటి ఆలోచనకి అంకురం అయినందుకు అభినందిస్తూ, ఈ కొత్తిమీర లాంటి ప్ర.పీ.స.స ఇటువంటి మంచి కార్యాల్ను ఇంకా ఎన్నెన్నో చెయ్యాల్ని ఆశిస్తూ, ఆకాంక్షిస్తూ...
కొన్ని సంగ్రహించిన మంచిమాటలు :
ఒక సమస్య వల్ల మనకి నష్టం కలిగించవచ్చు.కానీ దాని వల్ల ఒక మంచి కూడా జరుగుతుంది. ఎలుకలు బొద్దింకలు బాక్టీరియా వైరస్ ఇలాంటివన్ని కీడూ చేసేవే.కానీ క్రిమిసమ్హారక మందులు, రోగనిరోధక టీకాలు చివరికి ఎలుకల బోనులు తయారుచేసేవారి ఉపాధి కూడా దీని మీదే ఆధారపడి ఉంటుందన్న విషయాన్ని మనం మర్చిపోకూడదు అన్నాడు సోక్రటీస్.తత్వానికి పరాకాష్టయిన ఈ స్టేట్ మెంట్ చాలా చేదు సత్యం.
ప్రపంచంలో మనిషికి కీడు చేసే ఈ ప్రాణులే లేకపోతే కొన్ని కోట్ల మంది నిరుద్యోగులవుతారు.చివరికి మరణం కూడ ఓటమి కాదు.ఒక మనిషి మరణం ఒక కాటికాపరిని,ఒక కట్టెలు అమ్మేవాడ్ని పోషిస్తుంది అన్న విషయం తెల్సుకుంటే ప్రతీ సమస్యకీ ఏదో ఒక లాభముండే తీరుతుందన్న సత్యం బోధపడుతుంది.
ఒక మాట...ఒక స్పర్శ..స్నేహపురస్కారంగా ఒక సానుభూతి..మనిషి మనిషికీ మధ్య ప్రేమా, ఆప్యాయతా, కరుణతో కంటినిండా చిప్పిల్లిన నీళ్ళూ మనసునిండా సంతృప్తి...విషాదానికీ ఆనందానికీ తేడాలేకపోడం... ఇంతకన్నా ఏమి కావాలి జీవితానికి? డబ్బు,పదవి,రికమండేషన్లు మెటీరియలిస్టిక్ దృక్పధం...రోజువారీ జీవితం...మనిషి మనిషికీ మధ్య ఉండే బంధంతో పోల్చుకుంటే ఇవి ఏపాటివి?
పెంచుకుంటే పెరిగేది మమత ఒక్కటే.పంచుకుంటే తరిగేది బాధ ఒక్కటే,దీనికి మాటలఖ్ఖరలేదు, సాన్నిహిత్యం చాలు.
చివరిగా...ఒక మనిషి కష్టం లో ఉంటే ఆదుకోడానికి ప్రాణస్నేహమే అక్కర్లేదు,మమూలు స్నేహం చాలు,ఇంకా ఎదగగలిగితే మానవత్వం చాలు.

చదువుకుంటున్నారా? చదువుకొంటున్నారా?

పొద్దున్నే ఆఫీసుకెళ్తుంటే ఓ కొలీగ్ మా చెన్నై లో ఇంజినీరింగ్ సీట్లు పంపకం పరమ చండాలంగా తయారయింది అంటూ మొదలెట్టాడు. అది వినగానే "రెండేళ్ళ క్రితం" జరిగిన ఓ సంఘటన గుర్తొచ్చింది.
ఓ ఆదివారం రోజు పొద్దున్నే తిన్న టిఫిన్లు అరక్క యమాసీరియస్సుగా టీవీ లో వచ్చే ప్రకటనలు చూసేస్తుంటే 10గంటలా ప్రాంతంలో మా ఏకాగ్రతని దెబ్బతీస్తూ ఓ గొంతు వినబడింది.ఎవరా ధూర్తులు అని తలతిప్పి చూస్తే ఓ బక్క ప్రాణి మా ఫ్లేట్ ముందు నిలబడి నమస్తే లోపలికి రావచ్చా అని అడుగుతూ అభ్యర్ధిస్తున్నాడు.ఏమిటి విషయం అని కనుబొమ్మలు రెండూ పైకెగరేసి మరీ అడిగా,మళ్ళీ అదే అభ్యర్ధన,సరే తగలడు అని సిగ్నలిచ్చా, అంతే అదే మహా భాగ్యమన్నట్టు,మీరు ఫలానా వారు లాగి కొట్టిన బంపర్ లాటరీ దెబ్బకి కళ్ళుతిరిగి పడ్డారు, కోమాలోకెళ్ళకుండానే మీ నంబరిదిగో చూసుకోండహో,లగెత్తుకొచ్చెయ్యండహో అని తరచూ పంపే ఈమెయిల్సు నిజమే అన్నట్టూ మొహం పెట్టి కుర్చీలో కూలబడ్డాడు.
పాపం బాగా అలిసిపోయొచ్చాడని మా ఇంటావిడ ఓ గ్లాస్ నీళ్ళిచ్చింది,అది తాగి ఇంకా కావాలంటే అసలే నీళ్ళకి ఇబ్బంది కూల్ డ్రింకు తాగు నాయనా అని సీసాయే పట్టుకొచ్చింది ఏకంగా మహాఇల్లాలు.ముందు మొహమాటపడ్డా మొత్తం తాగేసి కాసేపయ్యాక ఊపిరి పీల్చుకుని మొదలెట్టాడు అసలు విషయం,మీ అబ్బాయి పదో క్లాసు అయ్యాక ఎందులో జాయిన్ చేస్తున్నారు అని అడుగుతూ.మా ఇంట్లో పదో క్లాసు దాటిన వాళ్ళెవరూ లేరు,కాళ్ళు తన్నుకుని పడిపోయినవాళ్ళే తప్ప అని హాస్యం ఆడాను పాపం అర్ధం కాక పేరూఊరూలేని రుచితెలియని వంట తిన్నట్టు మొహం పెట్టాడు.
సరే అసలు విషయం చెప్పు అని గసిరాక చెప్పాడు,ఆయనొక కార్పొరేట్ కాలేజ్ లో ఫిజిక్స్ లెక్చరర్ ట ఈ సెలవల్లోపల కొంతమంది కేండిడేట్లని వాళ్ళ కాలేజీలో జాయిన్ చేయించాలని మేనేజ్‌మెంట్ ఇతన్ని ఇలా ప్రచారం చెయ్యమ న్నారట.
ఇతన్ని చూస్తేనే ఇంకా కాలేజీలో చదువుకుంటున్న కుర్రాడిలా ఉన్నాడు ఇతను లెక్చరర్ ఏమిటి అదీకాక వాళ్ళచేత ఇలా ప్రచారం చెయించడమేంటి అని అంటే వాళ్ళ కాలేజ్ మేనేజ్‌మెంట్ ఈ సెలవురోజుల్లో ఇలా ఇంటింటికీ తిరిగి కేండిడేట్లని చేర్చే కార్యక్రమం పెట్టిందనిన్ను,ఇంకా ముందుకెళ్ళి ఒక్కొక్కరికి ఇంతమంది అని కోటా కూడా పెట్టినట్టున్ను చూచాయగా తెల్సింది. ఈ కుర్రాడే కిందటేడో ఆ కిందటేడో పాసయ్యి ఈ కాలేజ్ లో జాయిన్ అయ్యాట్ట,వెధవది ఓ ఎలిమెంటరీ స్కూల్లో పిల్లకాయలకి చెప్పడానికే అదేదో ట్రెయినింగూ అదీ ఇదీ అంటూ హడావిడి చేసేవారే కొన్నేళ్ళ క్రితందాకా,మరి ఇంతమంది భావిభారత ఇంజినీర్లు,డాక్టర్లూ,ఆర్ధిక నిపుణులు,తదితర చదువులు చదివేవారు ఇలాంటి కాలేజీల్లో ఇలా ఏ ట్రెయినింగులూ లేని లెక్చరర్‌విద్యార్ధులు చెప్పిన పాఠాలు విని ఏమి నేర్చుకుంటారు,ఆపైన ఉద్యోగాల్లో ఏమి ప్రతిభ ప్రదర్శిస్తారు. మరిలాంటి లెక్చరర్స్ ని పెట్టి చదువుచెప్పి ఆ కాలేజీలు ఎలా నంబర్ వన్,టూ అంటూ ర్యాంకులు ఇచ్చేసుకుంటున్నాయో తెలీదు. ప్రభుత్వానికి (ఆయా శాఖల మంత్రులకు) అందాల్సిన ముడుపులు అందేస్తే వారు కానీ వారి శాఖకు చెందిన ఆఫీసర్లు కానీ ఇటుపక్క చూడరనుకుంటా మరి,అదే విషయం అతన్ని అడిగితే అన్ని రికార్డులూ సవ్యంగానే ఉంటాయని సెలవిచ్చాడు.అవును మరే ఎందుకుండవూ,నిజమేలే వెధవపనిచేసేవాడికే తెలివితేటలెక్కువుండాలి అనుకుని,ఆ తర్వాతా కాసేపు ఏవో వివరాలు తీసుకుని అతను వెళ్ళిపోయాడు.
మళ్ళీ టీవీ లో శరీరం దూర్చబోతుంటే ఇంకోసారి అలికిడి అయ్యింది తలుపు దగ్గర అదే అభ్యర్ధన కాకపోతే మనిషి వేరే బహుశా ఇతను ఇంకో కాలేజి నించి వచ్చాడేమో అనుకున్నా,నిజమేట మాటల్లో తెల్సింది. "మనీ" సినిమాలో “కోటా” చెప్పినట్టు సేం స్టోరీ,సేం సమాచారం,కాలేజీ మారింది అంతే.అదీ విషయం.
అలా ఓ గంట తేడాలో 3-4 కాలేజీల వాళ్ళొచ్చి వివరాలన్నీ తీసుకుని వాళ్ళ కాలేజీలోనే మా పిల్లకాయని చేరుస్తామని ఒట్టేయించుకుని వెళ్ళారు. అసలు వీళ్ళకి ఈ పిల్లల వివరాలెలా తెలుస్తున్నాయి అంటేట వీళ్ళు ముందు ఆ చుట్టుపక్కల ఉండే అటువంటి కార్పొరేట్ స్కూళ్ళలో అక్కడ పనిచేసేవారితో చేతులు కలిపి సమాచారం మొత్తం తీసుకుని ఇలా ఇళ్ళకి వచ్చి టార్గెట్లు పూర్తిచేస్తారుట. అదీ సంగతి.
ఇంతకీ ఈ గోల చెన్నై లో సీట్ల పంపకాల గురించి వచ్చింది కదా,ఈ సీట్ల పంపిణీ వాటిని భర్తీ చేయడానికీ కూడా పైన చెప్పిన విధానమే అవలంబిస్తున్నారుట,కాకపొతే కొంచం భిన్నంగా సీనియర్ స్టూడెంట్స్ చేత ఆ పనిపూర్తిచేయిస్తూ వాళ్ళకి ఫీజుల్లో రాయితీలో మరి మార్కుల్లోనో ఇస్తూ పనికానిస్తున్నారని వార్త. ఇక్కడ విషయం ఇలా ఉంటే, ఆ సీనియర్ స్టూడెంట్స్ గ్రూపులుగా ఏర్పడి వాళ్ళకంటే వీళ్ళూ, వీళ్ళకంటే ఇంకో గ్రూప్ వాళ్ళూ ఎక్కువమందిని చేర్చాలని వాళ్ళలో వాళ్ళే అందరూ కొట్టుకు చస్తున్నారుట, లేకపోతే ఆ చేరడానికి వచ్చినవారినో చావ బాదుతున్నారుట.అదీ ప్రస్తుత పరిస్థితి మన విద్యా వ్యవస్థది.
విద్యావ్యవస్థలు రౌడీవిద్యార్ధుల్ని తయారుచేస్తూ తద్వారా భావిభారత అమాత్యులకు రంగం సిద్ధం చేస్తున్నాయి, భలే చిన్నప్పుడు చదువుకున్న గొంగళీ పురుగు వివిధ దశల్లో సీతాకోకచిలుకగా మారడం చదువుకున్నాము, ప్రత్యక్షంగా చూసాము కూడా,కానీ ఇక్కడ పరిస్థితి రివర్స్ అయి సీతాకోకచిలుక దశనించి గొంగళీపురుగు దశలోకి మారుతున్నారు అంతే తేడా. భారతదేశమా వర్ధిల్లు.

ఎడ్వర్‌టైజ్‌మెంట్ (ప్రచారం)...

మహారాజైనా మందీ మార్బలం లేకుండా వెళ్తుంటే పిచ్చివాడని రాళ్ళు పుచ్చుకు కొడతారట జనాలు అలాగ ఎంత గొప్ప వస్తువయినా తయారుచేసేముందో చేసిన తర్వాతో వ్యాపారం కోసం కొంత ప్రచారం కల్పించాలి కదా మరి.అందులో ఈ రోజుల్లో ప్రచారం లేకపోతే ఏ వస్తువుకీ ప్రాపకమే ఉండదు. అందుకే కంపెనీలు ఏడ్ కేంపైన్ కి ఎంతయినా ఖర్చు పెడతాయి. అందులో భాగంగానే కాదేదీ ప్రచారాని కనర్హం అంటూ పేపర్లు, టీవీలూ, బస్సులు, బస్ టిక్కట్లు, దేవాలయాల్లో ప్రవేశానికిచ్చే టిక్కట్లు, మన ఇళ్ళ గోడలు, గేట్లు, ఆఖరికి రహదారుల పక్కన కట్టబడే సులభ్ సౌచాలయాలు కూడా ప్రచారానికే వాడేస్తున్నారు తయారీదార్లు. మన వొంటిమీద కూడా ఈ ప్రచార సౌలభ్యం కల్పించుకుంటే నిరుద్యోగసమస్య కొంత తీర్చచ్చేమో (సెల్ఫ్ ఎంప్లాయ్‌మెంట్ పద్ధతిలో)?
కానీ కొన్ని ఎడ్వర్‌టైజ్‌మెంట్లు చూస్తుంటే ముచ్చటేస్తుంది,ఒక్కోసారి ఆ వస్తువు వెంటనే కొనెయ్యాలనిపిస్తుంది కూడా. అలాంటి వాటిల్లో నాకు నచ్చినవి ఓ రెండు మూడు ఏడ్స్.
కొన్నాళ్ళ క్రితం వచ్చిన "కెల్వినేటర్ ద కూలెస్ట్ వన్" (ఫ్రిజ్‌లు), కెల్వినేటర్ వారి బిజినెస్ గ్రాఫ్ పైపైకి తీసుకెళ్ళింది.
ఆ తర్వాత వచ్చిన బజాజ్‌కవాసాకి బైక్ 'చీతా పరిగెత్తుతూ బైక్ లాగ మారుతుంది".అసలు ఆ కాన్సెప్టే ఒక అద్భుతం అప్పట్లో.బజాజ్ వారి ప్రోడక్ట్స్ లొ అంతకు ముందొచ్చిన అదే బైక్ ఫెయిల్ అయింది ఆ తర్వాత కొన్ని మార్పులూ చేర్పులూ చేసాక దానికి ఈ ఏడ్ కేంపైన్ ఇచ్చిన బిజినెస్ వార్ని నష్టాల్లోంచి బయటపడేసింది మరి కొన్ని కొత్త మోడల్స్ కి రూపకల్పన చేయడానికి పురికొల్పింది కూడా.
అలాగే అమూల్ వారి చాక్లేట్ ఏడ్ "ఎ గిఫ్ట్ ఫర్ సంవన్ హూ లవ్స్ యూ" ఎప్పటికి మధురానుభూతులు పంచుతూనే ఉంటుంది.
స్వామి కార్యం స్వకార్యం లాగ అవతలి వారి వస్తువుకి ప్రచారం కల్పిస్తూనే ఈ ప్రచారం చెయ్యడం కూడా ఒక వ్యాపారం లాగ అయింది.అందుకే పెద్ద కార్పొరేట్ కంపెనీలు ఇందులోకి అడుగుపెట్టాయి పుష్కలంగా సంపాదించడానికి.కాకపోతే ఎవడికి కోపం వచ్చినా ఊడేది లోకువగా ఉన్నవాడి పన్నే అని.
అసలు విషయానికొస్తే పాత మెయిల్స్ చెక్ చేస్తుంటే కంటపడింది ఈ ఎటాచ్‌మెంట్, మీ కోసం ఇక్కడ ఉంచుతున్నా. ఈ కిందన ఉన్న బొమ్మలో చూడండి ఎంత చక్కగా ఏడ్ ఇచ్చారో "నేషనల్ అసొసియేషన్ ఫర్ బ్లైండ్" సంస్థ వారు మీ కళ్ళు దానం చెయ్యండి ఇంకొకరికి దృష్టిని ప్రసాదించండి అని. మౌనంగా ఎంత భావాన్ని పలికించారో గమనించండి,ఎడ్వర్‌టైజ్‌మెంటుకున్న శక్తి అటువంటిది మరి.
“సర్వేంద్రియాణాం నయనం ప్రధానం”

భేతాళ కధ ఆఖరి భాగం?

మా మిశ్రా గారి చాతుర్యం (మూడోదీ చివరిదీ)...
ఎప్పటిలాగే పట్టువదలని విక్రమార్కుడు ఊరిచివర శ్మశానానికి చేరుకుని చెట్టుమీదున్న శవాన్ని భుజంపై వేసుకుని నడవసాగాడు.అప్పుడు శవంలోని బేతాళుడు రాజా నీకు శ్రమ తెలీకుండా ఉండడానికి గాను ఒక కధ చెప్తాను విను అంటూ ఇలా చెప్పసాగాడు.

ఇంతకుముందు వరకూ విశ్వామిత్రుడి చేత చెప్పించిన మిశ్రాగారి చాతుర్యం లో రెండు భాగాలు విన్నావు కదా ఇది మూడోదీ ఆఖరుదీను శ్రద్ధగా విను.

ఆ రోజు అందరూ ఆఫీసుకి బస్సులో వెళ్తున్నారు.మిశ్రా రమేష్ పక్కన్నే కూర్చున్నాడు,దిగేప్పుడు రమేష్ చెప్పాడు వాటర్ బాటిల్ మర్చిపోకండి అని, ఓ అలాగే అన్నాడు మన హీరో, లోపలికి వచ్చాక వాటర్ బాటిల్ టేబుల్ మీద పెడ్తూ చూసావా నేను మర్చిపోలేదు అంటూ చిన్న స్మైల్ ఇస్తూ హటాత్తుగా పేంటూ చొక్కా జేబులన్నీ తెగ వెతుక్కోడం మొదలెట్టాడు. ఆ హడావిడి చూసి రమేష్ అడిగాడు ఏంటి వెతుక్కుంటున్నారు అంటే ఇంకొంచం సేపు వెతుక్కున్నాక చెప్పాడు హీరో కళ్ళజోడు మర్చిపోయా అని.అదేంటి ఇందాకా మీచేతిలో వాటర్ బాటిల్ కళ్ళజోడూ రెండూ చూసాను కదా అంటే నువ్వు వాటర్ బాటిల్ మర్చిపోవద్దన్నావు కదా అంటూ జవాబిచ్చాడు. దెబ్బకి కళ్ళుతిరిగిన రమేష్ కుర్రాడ్ని పంపించి బస్సులో మర్చిపోయిన కళ్ళజోడు తెప్పించాడు,మళ్ళీ ఈయన వెళితే ఎక్కడ తప్పిపోతాడో అని.

కాసేపయ్యాక క్లైంట్ మీటింగుకెళ్ళాల్సొచ్చింది రమేష్, మిశ్రా. సరే అని బయల్దేరారు పట్టుకెళ్ళాల్సిన సరంజామా పట్టుకుని ఇద్దరూ, రూం లాక్ చేసి హాల్లోకొచ్చాక కొంచం దూరం వెళ్ళాక చూస్తే మిశ్రా మిస్సింగ్.ఎటుపొయ్యాడా అని రమేష్ వెనక్కొచ్చి చూస్తే కుడి పక్కనున్న మెట్లదారిలో దిగుతూ కనిపించాడు.రమేష్ గట్టిగా పిల్చాడు అటెక్కడికి అంటూ,మనోడేమన్నాడో తెలుసా ఇది కాదా దారి బయటకి ఇక్కడ కూడా మెట్లున్నాయి కదా మరి అంటూ సెలవిచ్చాడు!!!!.అయ్యా మహానుభావా మెట్లున్న ప్రతీదీ బయటకి పొయ్యే దారి కాదు మీరెళ్ళేది సెల్లారులోకి పొయ్యేదారి, రండి తిన్నగా వెళితే ఎదురుగా ఉన్న మెట్ల దారి బయటికి పొయ్యేది అని చెయ్యట్టుకుని మరీ లాక్కెళ్ళాడు మిశ్రాగార్ని.

క్లైంట్ ఆఫీసులో మీటింగు మొదలయ్యింది ఏవీ మనం డిస్కస్ చెయ్యాల్సిన వివరాలు అనగానే మన హీరో క్లైంట్ రిప్రజెంటేటివ్ చేతిలో ఓ ఫైల్ పెట్టాడు ఇదీ మేటర్ ఒకసారి మీరు చూసేస్తే మనం మొదలెట్టచ్చు డిస్కషన్ అంటూ.ఆహా అంటూ అతనా ఫైల్ అందుకుని ఓపెన్ చేసి ఒక్కోటీ తిరగేస్తుంటే అతని మొహంలో రంగులు మారుతూ ఉన్నాయి ఎందుకో అర్ధం కాక రమేష్ వెర్రి చూపులు చూడ్డం మొదలెట్టాడు.అంతా చూసాకా ఇందులో డిస్కస్ చెయ్యడానికేమీ లేదు మీరెళ్ళండి అంటూ ఫైల్ రమేష్ మొహమ్మీదిసిరేసి క్లైంట్ వెళ్ళిపోయాడు కేబిన్ లోంచి. ఆ ఫైలందుకుని చూడగానే రమేష్ భావాలేమీ ప్రకటితమవని సూపర్‌స్టార్ కృష్ణ లా పెట్టాడు మొహం, మన హీరో మాత్రం తప్పుచేసి దొరికిపోయిన రాజేంద్రప్రసాద్ లా పెట్టాడు మొహం ఇహీ అంటూ.

ఇదంతా చెప్పి శవంలోని బేతాళుడు రాజా క్లైంటు ఆ ఫైల్ ఎందుకు రమేష్ మొహమ్మీద విసిరేసాడు? అందులో ఏముందీ? ఈ సందేహానికి సమాధానం తెల్సీ చెప్పకపోయావో నీ తల వేయి వ్రక్కలవుతుందనగానే విక్రమార్కుడేం చెప్పి ఉంటాడో చెప్పి బేతాళుడి సందేహం తీర్చండి మరి...

మా మిశ్రా గారి చాతుర్యం (Part-2)...

ఆ రోజు శుక్రవారం సెలవరోజు.నేను రమేష్ ఇంకో కొంతమంది వస్తాం ఆఫీసుకి టైం పాస్ కోసం.ఆ రోజూ అలాగే వచ్చాం మాతో పాటు మిశ్రా గారు కూడా.మిశ్రా రమేష్ టేబుల్ ఎదురుగా కూర్చుని ఏదో ఆయనకి ప్రవేశం ఉన్న విద్యలన్నీ వివరిస్తున్నాడు. రమేష్ వింటున్నట్టుగా వింటూనో లేక నటిస్తూనో లేప్‌టాప్ లో కొత్తగా కొన్న అవతార్ సినిమా చూస్తున్నాడు.

కాసేపటికి అలా చెప్తున్న మిశ్రా గారు లేచి బయటకెళ్ళారు.రమేష్ ఇప్పుడు శ్రద్ధగా సినిమా చూడగల్గుతున్నాడు అవతార్ లో అవతారాలన్నీ.సినిమా అర్ధం అవుతోందనిపిస్తోంది ఇప్పుడు ఇందాకటికంటే.ఓ 15నిముషాలయ్యాక మిశ్రా గారొచ్చారు,కొంచం గాభరాగా ఉన్నారు మొహం అదోలా పెట్టుకుని.రమేష్ పెద్దగా గమనించలేదు సినిమా లో కూడ అంతకంటే అదేదోలా ఉండడంతో.మిశ్రా కుర్చీలో కూర్చుందామని ప్రయత్నించారు రమేష్ ఏ ఫీలింగూ లేకుండా అవతార్ సినిమాలో పరకాయప్రవేశం చేసాడు.లేప్‌టాప్ స్క్రీన్ మొత్తం నీలం రంగులోకి మారింది, మిశ్రా గారి మొహం పంచవర్ణాల మిశ్రమం అయింది.కానీ ఎదో ఇబ్బందనిపించి మళ్ళీ లేచి బయటికెళ్ళారు రమేష్ గమనించకపోడంతో ఫీలయ్యారు.

ఇంకో 15నిముషాలయ్యాక సినిమా అయిపోయింది రమేష్ ఈ లోకం లోకొచ్చాడు.ఎదురుగా చూస్తే మిశ్రా గారు లేరు.లేప్‌టాప్ స్క్రీన్ మీద చూసాడు అక్కడా కనిపించలేదు,అప్పుడు గుర్తొచ్చింది సినిమా అయిపోయిందన్న విషయం మళ్ళీ.కంటిన్యూస్ గా చూసాడేమో ఓ సారి కుర్చీలోంచి అటు ఇటూ కదిలి ఇంకెక్కడో ఏదో కదిలినట్లయి బయటికెళ్ళాలనిపించి రూం బయటికొచ్చాడు ఆ పనికానిద్దామని.రూం లోంచి బయటికి రాగానే దానికి ఆనుకుని ఎడమపక్కనే ఉన్న తలుపు తీసుకుని లోపలికెళ్ళి పనికానిచ్చి చెయ్యి కడుక్కుని బయటికొచ్చి తలుపు మూస్తుండగా ఎదురుగా అల్లంత దూరంలో మిశ్రా గారు చాలా గాభరాగా కాలుకాలిన పిల్లిలాగ తిరుగుతూ కనిపించారు.

ఆయనా రమేష్ ని చూసాడు ఇంతలో ఒక్కసారి ప్రాణం లేచొచ్చినట్లయి పరిగెత్తుకొచ్చాడు నాలుగంగల్లో ఆ తలుపు దగ్గరికి. దగ్గరికొస్తూనే రకరకాలుగా మొహం పెట్టి (రమేష్ కి వెంటవెంటనే రెండు సార్లు అవతార్ సినిమా చూసినట్టనిపించింది ఆయన్ని అలా చూడగానే) చిటికెనవేలు చూపించాడు ఇదేనా ఆ రూం అంటూ, రమేష్ అవును అని చెప్పే లోపలే అతన్ని పక్కకి తోసేసి లోపలికి దూసుకుపొయ్యాడు అమితావేశంతో.
ఖంగారు పడ్డ రమేష్ కొంత సేపట్లో సర్దుకున్నాడు, ఓ 10నిముషాలు అయ్యాక మెల్లిగా తలుపు తెర్చుకుంది మిశ్రా గారు బయటికొచ్చారు భాగ్యలక్ష్మీ బంపర్ లాటరీ తగిలిన వాడిలా మొహం పెట్టి.ఇప్పుడాయన మొహం లో పంచవర్ణాలు లేవు మంచి తేజోవంతంగా వెలిగిపోతోంది.


ఎందుకంత గాభరా పడ్డారు ఏమయ్యింది అని రమేష్ అమాయకంగా అడిగితే మిశ్రా గారు చెప్పిందేంటంటే...
ఆయన ఇందాకట్నించీ యూరినల్స్ కి వెళ్ళాలి అందుకు టాయిలెట్ గురించి వెతుక్కుంటున్నాడు ఎక్కడుందో తెలీక.ఆ రోజు శుక్రవారం సెలవురోజు కావడం తో అన్ని రూం తలుపులూ దగ్గరగా వేసేసి ఉన్నాయి, ఏ తలుపుల మీదా నేంబోర్డుల్లేవు, పైగా అన్ని తలుపులూ ఒకేలా ఉండడంతో ఆయన కంఫ్యూజ్ అయ్యారట, ఏతలుపులు తీసుకుని వెళ్ళాలో తెలీక అందుకే పై ఫ్లోర్ లో, కింద ఫ్లోర్ లో, ఈ ఫ్లోర్ లో మొత్తం ఆఫీసంతా తిరుగుతూ ఉన్నాట్ట ఇందాకట్నించీ. అన్ని తలుపులూ క్లోజ్ చేసి ఉన్నాయి, అదే ఆఫీసున్న రోజుల్లో అన్ని తలుపులూ తీసి ఉంటాయి కదా ఏ తలుపు మూసి ఉందో అదే టాయిలెట్ అని బండ గుర్తు పెట్టుకున్నాట్ట మిశ్రా గారు. అందుకని గాభరాగ తిరుగుతున్నాట్ట అదీ ఆయన చెప్పిన నిప్పులాంటి నిజం. (అసలు పక్కనే ఉన్న టాయిలెట్ తలుపొదిలేసి మొత్తం ఫ్లోర్లో ఉన్న తలుపులన్నీ వెతుక్కుంటూ ఉన్నాడన్నమాట ఆయన).

అయ్యా అదీ విషయం.ఈ సారి మరోకొత్త ఝలక్కుతో కలుద్దాం.

మా మిశ్రా గారి చాతుర్యం (Part-1)ఇక్కడ చదవండి ...

వాళ్ళకి పెన్షనూ మనకి టెన్షనూ…

మా మిశ్రా గారి చాతుర్యం (పార్ట్-1):.
మా వాళ్ళు జనలెక్కడా దొరకట్లేదు ఎవడో ఒకగొట్టం గాడ్ని ఆ జాగాలో కూర్చోపెట్టి పనికానిచ్చేద్దాంలే అని ఒక్కోసారి ప్రయోగాలు చేస్తూ ఉంటారు. ఇదిగో అలాంటప్పుడే ఇలాంటి కేండిడేట్లు దొరుకుతారు ఏరికోరిమరీ, ఈ రిటైరయిపోయిన వాళ్ళని ఏరేరి మరీ తెస్తుంటారు (రిటైర్ అయినవాళ్ళని చిన్నబుచ్చడం నా ఉద్దేశ్యం కాదు). వాళ్ళకి పెన్షనూ మనకి టెన్షనూ.
అలా వచ్చిన వారిలో ఒకాయనే ఈ మిశ్రా ఇప్పటి కధానాయకుడు.వయసు 65+ ప్రపంచ దేశాల్లో తైలమర్దనం ఎక్కడెక్కడ జరుగుతుందో ఆ దేశాలన్నీ తిరిగొచ్చానంటూ ఉంటాడు.
సరే ఆయనొచ్చిన మొదటి వారంలోనే మేము మాల్ కి వెళ్దామని బయల్దేరాం,ఏవో సామాన్లు కొనుక్కోవాలి నేనూ వస్తాన్నాడు. మాల్ లో సామాన్లు తీసుకుని బిల్ పే చేసాక చూస్తే మిశ్రా గారు మిస్సింగ్. ఒకళ్ళ మొహాలొకరు చూసుకుంటూ మిశ్రా మొబైల్ ట్రై చేస్తే లోపలే ఉన్నా మీరెక్కడున్నారు అంటూ జవాబొచ్చింది. ఎక్కడున్నావంటే ఏమో తెలీదు ఇక్కడే ఎక్కడో అంటాడు.సరే అని ముగ్గురం మూడు పక్కలా పరిగెత్తి మొబైల్ ప్రయత్నిస్తూ మొత్తానికి మిశ్రాని పట్టుకున్నాం లేడీస్ సెక్షన్ దగ్గర.

పనయ్యాక తిరిగొస్తూ ఆయన్ని ఆయనుండే గెస్ట్ హౌస్ దగ్గర దింపేస్తామంటే అక్కర్లేదు ఆ దగ్గర్లో జంక్షన్లో వదిలెయ్యండి చాలు నేనెళ్ళిపోగలను అన్నాడు.సరే అని ఆ జంక్షన్ దగ్గరకు రాగానే మేము ఎడమపక్కకి వెళ్తాము మీరెటుపక్కా తిరక్కుండా తిన్నగా వెళ్ళి కుడిపక్క రెండో సందులో తిరిగితే రెండో ఇల్లే మీరుండేది అని చెప్తే వౌకే నాకెందుకు తెలీదూ అంటూ చాతీవిరుచుకుని మరీ చెప్పాడు. అంతగా తెలీపోతే జాన్ కి ఫోన్ చేస్తాలే అని కూడా చెప్పాడు (జాన్ మిశ్రా ఇద్దరూ ఒకే గెస్ట్ హౌస్ లో ఉంటారు). ఓహో సూపర్ అనుకుని ఆయన ముందు చూపుకి మెచ్చుకుని మేమంతా మా గెస్ట్ హౌస్ కి వచ్చేసాం.ఎందుకయినా మంచిదని జాన్ కి ఫోన్ చేసి చెప్పాము ఇలా మిశ్రా ని ఆ జంక్షన్ లో దీంపేసాము ఆయన చేరగానే ఓ సారి కాల్ ఇమ్మని. సరే నేను గేట్ బయటే ఉంటాలే ఎందుకయినా మంచిది అన్ని ఇళ్ళూ ఒకేలా ఉంటాయ్ మనిల్లు బెల్ల్ కొట్టబోయి ఇంకో ఇంటి బెల్లు కొడితే ఇంతేసంగతులు చిత్తగించవలెను కదా అని అన్నాడు. మంచిదేలే అని మేము ఊ అన్నాము.

మేమంతా రూంకొచ్చి ఫ్రెష్ అయి కూర్చుని టీవీ ఆన్ చేసేప్పటికి జాన్ నించి ఫోన్ ఇంకా మిశ్రా రాలేదు అని. మిశ్రా మొబైల్ ట్రై చెయ్యలేదా అని అడిగితే ఇంకా వస్తున్నా అంటున్నాడు ఆయాసంతో కానీ ఎక్కడున్నాడో చెప్పలేకపోతున్నాడు, నేనూ మెయిన్ రోడ్ మీదకొచ్చాను వెతకడానికి అంటూ చెప్పుకొచ్చాడు.ఆ జంక్షన్ నించి ఆయన్ని దింపి మేము రూంకొచ్చేలోపు ఆయనింటికెళ్ళిపోవాలి అంత దగ్గర కానీ ఇంకా చేరకపోడం ఏంటి అని మాకు అనుమానమొచ్చింది.ఇంతలో జాన్ అన్నాడు మళ్ళీ కాసేపయ్యాక చేస్తా అప్పుడు చూద్దాం ఏమి చెయ్యాలో ఈ లోపున నేను వెతుకుతాను అని ఫోన్ పెట్టేసాడు.

టీవీలో బేజాఫ్రై సినిమా వస్తోంది,ఇక్కడ మా బుర్ర కూడా ఆల్‌మోస్ట్ అదే కండిషన్ లో ఉంది.ప్రతీ పది నిముషాలకీ మేము జాన్ కి మిశ్రా కీ కూడా ఫోన్ చేస్తున్నాము కానీ జాన్ కి మిశ్రా కనపడలేదు మిశ్రాకి ఇల్లు దొరకలేదు అదీ పరిస్థితి. మొత్తానికి 6.30కి మిస్సయిన మిశ్రా 9.30 గంటలకి దొరికాడు అని ఫోన్ జాన్ నించి. ఎక్కడున్నాడు అంటే ఆ చివర కొండల దాకా వెళ్ళిపోయాట్ట వెతుక్కుంటూ మీరు చెప్పిన రెండో సందులో తిరక్కుండా మూడో నాలుగో సందులోకో తిరిగి అక్కడనించి ఇంకెటో తిరిగి అలా అలా. మొత్తానికి దొరికాడులే అని ఆ రాత్రి ప్రశాంతంగా పడుక్కుని పొద్దున్నే ఆఫీసుకెళ్తూ బస్సులో అడిగాం మిశ్రాజీ అలా ఎలా తప్పిపోయారూ అంతగా డౌటొస్తే ఆ సందు దగ్గరికెళ్ళగానే జాన్ కి ఫోన్ చెయ్యచ్చు కదా అంటే ఆయనంటాడూ నేనెన్ని సార్లు ఫోన్ చేసినా జాన్ ఫోనెత్తట్లేదు అతన్నించి మాత్రం నాకు ఫోన్లొస్తున్నాయి అని రెట్టించాడు. అదేంటది ఏ నంబర్ కి చేసారు అంటే ఇదిగో చూడండి అంటూ చూపించాడు ఆ నంబర్. ఒక్కసారి కళ్ళు తిరిగాయ్ మాకందరికీ ఆ నంబర్ చూడగానే దీనికా మీరు ట్రై చేస్తున్నదీ అంటే అవును అదేకదా అతని నంబర్ అన్నాడు.భలే వారు మిశ్రాజీ అది ఆఫీసులో అతని డెస్క్ మీద ఉన్న ఎక్స్‌టెన్షన్ నంబర్ 147. దానికి ఫోన్ చెయ్యాలంటే మీరు ముందు ఆఫీసు లేండ్‌లైనుకి చేసి అక్కడనించి దానికి ఎక్స్‌టెన్షన్ చెయ్యాలి అంతే కాని డైరెక్ట్ గా 147 కొడితే వెళ్ళదు కదా అంటే ఏమో మొన్న జాన్ ని నీ నంబర్ ఎంత అని అడిగితే ఇదే ఇచ్చాడు అదే సేవ్ చేసుకున్నా అన్నాడు అంతే మా కడుపులు చెక్కలయ్యాయి మిశ్రా గారి దెబ్బకి.పోనీ జాన్ నించి మీకు ఫోన్ వచ్చినప్పుడు దానికే మీరు చెయ్యచ్చు కదా అంటే అందులో జాన్ పేరు రాలేదు కదా అని ఇంకో ఝలక్ ఇచ్చాడు మిశ్రా. అయ్యా అదీ విషయం మళ్ళీ ఇంకో పోస్ట్ లో ఇంకో ఝలక్కుతో...

ఉగాది శుభాకాంక్షలు

బంధు మిత్రులందరికీ ఉగాది శుభాకాంక్షలు.

ఈ తెలుగు నూతన సంవత్సర సందర్భంగా ఓ చక్కటి పాట చూసి ఆనందించండి...